Like new • Language: Greek

#orthodoxbooks • #metropolitan • #theology • #greekorthodox • #religioushistory

WRITTEN WORD. SIGNED COPY BY THE METROPOLITAN OF LAODICEA

Μητροπολίτης Λαοδίκειας Δωρόθεου
(=Γεωργιάδης Ν.).ΓΡΑΜΜΕΝΟΣ ΛΟΓΟΣ.
Τύποις "Φαζιλέτ" Τάσσου Βακαλοπούλου, Κωνσταντινούπολη 1934.
Σελίδες:126. Σχήμα 8ο. Ιδιωτική λινόδετη βιβλιοδεσία με μονόγραμμα στη ράχη: Ν. Τ. Β. (=Νικόλαος Τιμολέων Βλαχόπουλος). 
Το συγκεκριμένο αντίτυπο έχει ιδιόχειρη υπογεγραμμένη αφιέρωση με μελάνι του συγγραφέα Μητροπολίτη Λαοδικείας προς τον Νικόλαο Βλαχόπουλο στις 22-12-35 στο Φανάρι της Κωνσταντινούπολης.
Κατάσταση: Πολύ καλή.

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ
Αντί Προλόγου
Ξηροκρήνη
Η Παναγία
Εις τὴν Παναγίαν
Ορθρίσωμεν όρθρου βαθέος
Χριστός Ανέστη
Τὸ έλλειμμα της καρδίας
Σκέψεις εις τὴν Πρώτην του Ετους
Εις τὴν Πρώτην του Ετους
Ο Ιώβ
Η Φύσις
Οι Τρείς Ιεράρχαι
Εις τοὺς Τρείς Ιεράρχας
Η λυτρωτικὴ δύναμις του Σταυρού
Εδρα Αγαθότητος
Σοὶ παρακατατιθέμεθα
Πρὸς τοὺς νέους Αποφοίτους της Θεολογικής Σχολής
Ο Ενοριακός Κλήρος
Η Παρθένος σήμερον
Πρὸ του σεπτού σκήνους Βασιλείου τον Γ΄.
Βασίλειος ο Γ'
Εις τὸν Καθηγητὴν Μηνάν Αυθεντόπουλον
Εις τὸν Καθηγητὴν Νικόλαον Βούρον
Εις τὸν Πάρον Δερμεντζόγλουν
Επιστολὴ Κωστή Παλαμά
Επιστολὴ Γρηγορίου Ξενοπούλου
Επιστολὴ Ζαχαρία Παπαντωνίου
Αρθρον Σοφίας Κ. Σπανούδη
---------------------------------------------------------'
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ:
Μητροπολίτης Δωρόθεος

ΔΩΡΟΘΕΟΣ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ

Ο απὸ Λαοδικείας, 12 Μαρτίου 1946 -21 Μαρτίου 1974.

Ο κατὰ κόσμον Νικόλαος Γεωργιάδης εγεννήθη απὸ γονεις τὸν Γεώργιον καὶ τὴν Βασιλικὴν εις τὸ Αλβανιτοχώριον του Βέϊκοζ, της επαρχίας Χαλκηδόνος τὸ 1891.

Τὴν αστικήν του παίδευσιν έλαβεν εις τὴν γενετειράν του καὶ τὸ Νεοχώριον του Βοσπόρου, τὰ τρία πρώτα χρόνια τοῦ γυμνασίου τὰ παρηκολούθησεν εἰς τὴν Μεγάλην τοῦ Γένους Σχολὴν (1907-1910) καὶ κατόπιν ἐσυνέχισεν εἰς τὴν ἱερὰν Θεολογικὴν Σχολὴν τῆς Χάλκης (1910-1917), ὑποβαλὼν τὴν διατριβὴν «Ἡ Ἠθικὴ τοῦ Κάντιου» καὶ ἀποφοιτήσας ἀριστοῦχος. Παράλληλα εἶχε κλίσιν πρὸς τὴν ποίησιν καὶ τὴν μουσικήν. Ἐκτὸς τῆς ἑλληνικῆς καὶ τῆς τουρκικῆς, ἐγνώριζε τὴν λατινικὴν καὶ τὴν γερμανικήν.

Τὸν Σεπτέμβριον 1917 ἐχειροτονήθη διάκονος εἰς τὸν ναὸν τῆς Παναγίας Καφατιανῆς ἀπὸ τὸν Προύσης Δωρόθεον, ὀνομασθεὶς Δωρόθεος.

Ἐδίδαξε τὰ θρησκευτικὰ εἰς τὴν Μεγάλην τοῦ Γένους Σχολὴν (1917-1923).

Εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ    Πατριαρχείου εἰσῆλθε τὸ 1922, ὡς γ´ γραμματεὺς τῆς ἱερᾶς συνόδου. Τὸ ἴδιον ἔτος ὠνομάσθη ὑπογραμματεύς, τὸ δὲ 1924 α´ γραμματεύς, χειροτονηθεὶς τὴν 15ην Αὐγούστου 1924 εἰς τὸν πανσεπτον Πατριαρχικον Ναὸν εἰς πρεσβύτερον καὶ προχειρισθεὶς κατ᾽ Ὀκτώβριον τοῦ ἰδίου ἔτους εἰς ἄρχιμανδριτην, καὶ τὸ 1925 ἀρχιγραμματεύς.

Τὴν 17ην Δεκεμβρίου 1927 ἐξελέγη τιτουλάριος μητροπολίτης Λαοδικείας, χειροτονηθεὶς τὴν 1ην Ἰανουαρίου 1928 εἰς τὸν πανσεπτον Πατριαρχικόν Ναόν, ὑπὸ τοῦ ΚΠόλεως Βασιλείου Γ´, διὰ Πατριαρχικῆς καὶ Συνοδικῆς λειτουργίας. Ἐνεγράφη εἰς τὸ συνταγμάτιον τὴν 31ην Ἰουλίου 1928 καὶ ἐκλήθη συνοδικός. Ὠνομάσθη εἰσηγητὴς αὐτῆς. Ἔκτοτε ἐτέλει συνεχῶς συνοδικὸν μέλος. Ὑπηρέτησεν ὡς συνοδικὸς ἐπίτροπος ὡς μέλος καὶ πρόεδρος αὐτῶν. Ἀπὸ τοῦ 1932-1934 ἧτο τοποτηρητὴς τῆς Μεγάλης Πρωτοσυγκελλίας.

Τὴν 12ην Μαρτίου 1946 ἐξελέγη μητρ. Πριγκηποννήσων.

Μετέσχεν εἰς πλείστας ἐκκλησιαστικὰς ἀποστολὰς εἰς τὸ ἐσωτερικὸν καὶ τὸ ἐξωτερικόν, τὴν Σερβίαν, τὴν Ῥουμανίαν, τὴν Βουλγαρίαν, τὴν Ἑλλάδα, τὴν Αὐστρίαν, τὴν Γερμανίαν.

Κατὰ τὸ ταξίδιόν τοῦ ΚΠόλεως Μαξίμου Ε´ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν (1947) διετέλεσε πατριαρχικὸς ἐπίτροπος.

Ὁ Πριγκηποννήσων Δωρόθεος εἶχε πλατεῖαν μόρφωσιν, εὐρύτητα ἀντιλήψεως, πεῖραν καὶ εὐχέρειαν εἰς τὴν ἀντιμετώπισιν καὶ τὴν λύσιν τῶν ζητημάτων. Εὑρίσκετο πολὺ κοντὰ εἰς τὸν ἄνθρωπον καὶ τὴν φύσιν. Εἶχεν ἐμφανῆ κλίσιν πρὸς τὰς καλὰς τέχνας. Ἧτο φιλάνθρωπος καὶ λεπτὸς στοὺς τρόπους. Ἧτο γνωστὸς ἀπὸ τὰ κηρύγματα, τὰς ὁμιλίας, τὰς διαλέξεις, τὰς μεταφράσεις καὶ τὰς ἐργασίας του. Εἰς τὰ δημοσιεύματά του ἐχρησιμοποίει τὴν καθαρεύουσαν καὶ ἄλλας φορὰς τὴν ὁμιλουμένην ἑλληνικήν.

Ἀπὸ τοῦ 1946-1963 ἧτο διευθυντὴς καὶ ὑπεύθυνος τοῦ περιοδικοῦ «Ὀρθοδοξία».

Τὸ 1957 ἐξελέγη ἐπίτιμος ἑταῖρος τῆς ἐπιστημονικῆς ἑταιρείας Ἀθηνῶν, κατὰ δὲ τὸ 1971 ἢ Ἐκκλησία ἑώρτασε τὸ ἰωβηλαῖον αὐτοῦ. Ὕπηρξεν ἕνας ἀπὸ τοὺς κορυφαίους ἱεράρχας τοῦ Κ´ αἰῶνος. Δὲν ἐγράφη ἀκόμη ἡ βιογραφία / ἀνάλυσις / ἀξιολόγησις τοῦ  ἀνδρὸς τούτου.

Ἀπέθανεν εἰς μεγάλην ἡλικίαν 84 ἐτῶν, τὴν Πέμπτην 21ην Μαρτίου 1974. Ἡ κηδεία του ἐτελέσθη τὴν Κυριακὴν 24ην Μαρτίου 1974 εἰς τὸν μητροπολιτικὸν ναὸν τοῦ Ἁγίου Δημητρίου, εἰς τὴν Πρίγκηπον ἀπὸ τὸν ΚΠόλεως Δημήτριον, μετὰ τῶν μελῶν τῆς ἱερᾶς συνόδου. τὸν ἐπικήδειον ἐξεφώνησεν ὁ τότε ὑπογραμματεὺς τῆς ἱερᾶς συνόδου Φίλιππος Καπετανίδης (Τυάνων). Ἐτάφη εἰς τὸ κοινοτικὸν νεκροταφεῖον τῆς Πριγκήπου.

Ἔγραψε πολλὰ ἄρθρα.

 Αἱ κυριώτεροι ἐργασίαι του εἶναι:

ΔΩΡΟΘΕΟΥ  ΠΡΙΓΚΗΠΟΝΝΗΣΩΝ  (ΓΕΩΡΓΙΑΔΟΥ) Ἡ Βάτος  τοῦ Μωϋσέως, ΚΠ, 1925.
Ἡ Ἐπωνυμία τῆς Μονῆς τῆς Χώρας, 1930.
Ὁ Γραμμένος Λόγος, 1934.
Ἡ Θεία Λειτουργία,
Ἡ Συνάντησις, 1960.
Ἡ Μονὴ τοῦ Ταιζέ, Ὀρθοδοξία 1961.
Ἡ Δυτικὴ Ὀρθοδοξία, 1962.
Ἡ Φύσις μέσα ἀπὸ τὴν Ποίησι, 1963.
Ἡ Πορεία τοῦ Πατριάρχου εἰς τὸ Ἅγιον Ὄρος καὶ τὴν Ἑλλάδα, 1963, καὶ ἄλλα


Ο Δωρόθεος (Γεωργιάδης) ήταν Μητροπολίτης Λαοδίκειας 1 Ιανουαρίου 1928 – 12 Μαρτίου 1946 (κατόπιν Πριγκηποννήσων).

Η Ιερά Μητρόπολις Λαοδικείας είναι μια από τις παλαιότερες επισκοπές της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Έδρα της ήταν η Λαοδίκεια (Λαοδίκεια επὶ τω Λύκω) στα σύνορα της Καρίας και της Λυδίας στη Μικρά Ασία (κοντά στο σημερινό χωριό Eskihisar του Ντενιζλί στην Τουρκία).

Η επισκοπή εξέλιπε τον 16ο αιώνα και ο τίτλος του «Μητροπολίτου Λαοδικείας, υπερτίμου και εξάρχου Φρυγίας» εξακολουθεί να δίνεται από το Οικουμενικό Πατριαρχείο σε τιτουλάριους Μητροπολίτες του.

Από τον Αύγουστο του 2018 τον τίτλο φέρει ο Θεοδώρητος (Πολυζωγόπουλος).

Ιστορικά στοιχεία
Ο Επαφράς, μαθητής του αποστόλου Παύλου, αναφέρεται ότι εισήγαγε τον Χριστιανισμό στη Λαοδίκεια, στη μεγάλη εβραϊκή κοινότητα της οποίας διαδόθηκε πολύ νωρίς και η πόλη έγινε έδρα επισκοπής. Η Λαοδίκεια υπήρξε και μία από τις Επτά Εκκλησίες της Αποκάλυψης. Η προς Κολοσσαείς Επιστολή αναφέρει τη Λαοδίκεια ως μια από τις κοινότητες, που ενδιαφέρουν τον Απόστολο Παύλο. Εκεί αναφέρει τον Επαφρά, στον οποίο στέλνει χαιρετισμούς και ζητά να διαβαστεί δημόσια η επιστολή του στη Λαοδίκεια. Μερικά ελληνικά χειρόγραφα της Πρώτης προς Τιμόθεο επιστολής τελειώνουν με τις λέξεις: «Γράφτηκε στη Λαοδίκεια, μητρόπολη Φρυγίας Πακατιανής».

Στα μέσα του 4ου αιώνα πραγματοποιήθηκε στη Λαοδίκεια τοπική Σύνοδος, η οποία υιοθέτησε μια σειρά από κανονικές διατάξεις.

See translation